Twee verhalen, één heerlijke nachtmerrie: wat als perfectie niet alleen verslavend, maar ook gevaarlijk besmettelijk is? In de wereld van The Beauty is “mooi zijn” letterlijk een ziekte, een virus waar mensen vrijwillig voor in de rij staan omdat het hen strakker, jonger en onweerstaanbaar maakt. Alleen… zoals elke goede horrorcomic doet, komt de rekening later, en die is allesbehalve fotogeniek.

The Beauty startte niet als grote blockbusterreeks, maar als underdog: een one-shot in Top Cow’s Pilot Season in 2011 die het zo goed deed dat ze een volledige reeks verdiende. Jaren later kwam de serie bij Image Comics terecht en groeide uit tot een stevige cultfavoriet in het politiedrama/body-horrorhoekje van de stripwereld. Dat maakt het extra smakelijk dat de comic nu opnieuw in de spotlights staat omdat er een tv-reeks van gemaakt wordt en die plots vergeleken wordt met de film The Substance, terwijl deze comic er eigenlijk al lang was.

In de originele comic is The Beauty een soa die je mooier maakt: je huid wordt egaal, je krijgt dat “net uit een reclamespotje gestapt”-effect en de wereld behandelt je ineens een stukje vriendelijker. Maar langzaam beginnen er dingen mis te lopen in de lichamen van de besmetten, en dat vormt de perfecte brandstof voor een rauwe, groezelige politiethriller. Rechercheurs die zelf met The Beauty besmet zijn, komen terecht in een complot vol farmabedrijven, machtsmisbruik en een maatschappij die zo geobsedeerd is door uiterlijk dat ze letterlijk bereid is zichzelf op te branden.

De tv-reeks draait het concept subtiel: daar wordt The Beauty geen soa, maar een mirakeldrug die doet denken aan hedendaagse afslankmedicatie – en tegelijk blijven de krachten toch overdraagbaar via seks. Die aanpassing maakt het allemaal nog actueler: het voelt als een wereld waarin zelfoptimalisatie, pillen, injecties en filters in je smartphone allemaal onderdelen zijn van dezelfde obsessie. The Substance zit in een gelijkaardige sfeer: een lichaam dat je kunt “upgraden”, glamour die langzaam verandert in body horror, en de vraag hoeveel van jezelf je mag opofferen om jong en relevant te blijven. Geen wonder dat fans de twee naast elkaar leggen.

Maar hier wordt het echt interessant: Jeremy Haun, co-creator van The Beauty, is er bijzonder chill onder. Hij benadrukt dat The Beauty al sinds 2011 bestaat, maar zegt ook duidelijk dat hij niet denkt dat Coralie Fargeat het idee gejat heeft voor The Substance. Hij waardeert dat lezers de comic verdedigen, maar vraagt tegelijk om het internet even niet in een gifbad te veranderen en beide werken gewoon te vieren. De hele discussie past trouwens perfect in de traditie waar sites als Bleeding Cool zo van houden: speuren naar gelijkaardige beelden en ideeën, niet om te roepen “gestolen!”, maar om te tonen hoe creatie werkt, hoe makers vaak rond dezelfde angsten en thema’s gaan cirkelen.

Het is een reeks die hard binnenkomt bij iedereen die houdt van horror met een scherp randje maatschappelijke kritiek. Denk aan een cocktail van politiethriller, body horror en sociale satire, geserveerd in een wereld die pijnlijk herkenbaar is als je even naar social media, schoonheidsfilters en miracle cures kijkt. Voor fans van dingen als The Department of Truth, The Autumnal of zelfs de zieke verbeelding van Uzumaki is The Beauty een no-brainer: een comic die je eerst verleidt met een strak concept en je daarna met een glimlach een tik op je neus geeft!

Helaas is The Beauty al enkele jaren volledig uitverkocht... Maar niet getreurd, er staat een heruitgave om de hoek! Zet deze titel alvast in je mandje en geniet van beide verhalen op hun eigen manier.